Obecnie moja działalność w tej dziedzinie polega głównie na programowaniu dynamicznych stron internetowych, tworzeniu grafiki i składu DTP, montażu video i administrowaniu serwerami. Zawsze byłem entuzjastą niekonwencjonalnego sprzętu i oprogramowania, co przełożyło się na skłonność poszukiwania własnych rozwiązań - było to powodem m.in. stworzenia własnego systemu CMS do mniej złożonych stron internetowych (takich jak strony domowe, firmowe o charakterze informacyjnym itp.).
)
Jest to system, który powstał z potrzeby umożliwienia modyfikacji stron domowych użytkownikom, którzy niekoniecznie znają metody tworzenia www, nie muszą znać języka HTML, a chcą sami zarządzać treścią swoich witryn. Oczywiście, istnieje niezliczona ilość systemów tego typu, jednak spędziłem sporo czasu, poszukując tego odpowiedniego i zwykle okazywało się, że albo dany system jest zbyt skomplikowany i złożony w stosunku do potrzeb, albo ma za mało możliwości i trzeba dobrze poznać jego strukturę, by móc dopisać potrzebne moduły. Nade wszystko jednak prawie każdy z nich wymagał dostępu do bazy SQL, a zależało mi z pewnych względów, żeby nie było to konieczne. Uznając, że dalsze poszukiwania będą stratą czasu, zacząłem powoli konstruować własny system od podstaw.
Dzisiaj mój CMS ma wiele cech, które czynią go dość uniwersalnym dla mniej wymagających zastosowań:
- umożliwia tworzenie stron o wielopoziomowej strukturze (podstrony w podstronach),
- obsługuje wielojęzyczność,
- posiada wiele modułów, w tym np. galerię o wielopoziomowej strukturze, z możliwością dodawania opisów pod obrazami w wielu językach, tak samo opisywania każdej podgalerii z osobna itd..., księgę gości, której wpisy autoryzuje właściciel strony, z możliwością edycji wpisów (np. w celu poprawienia błędów) oraz dodawania odpowiedzi na wpisy,
- posiada łatwy w obsłudze panel administracyjny, wyposażony w JavaScript'owy edytor TinyMCE (jest to jedyny gotowy składnik, z jakiego skorzystałem), a specjalne moduły mają dodatkowo swoje panele,
- zawiera zintegrowane narzędzie do zarządzania plikami przesyłanymi na serwer.
Niektóre ze stron, działających pod kontrolą MonoCMS:
- niniejsza strona www.mono.org.pl
- www.antalwen.mono.org.pl
- www.ariel.mono.org.pl
- www.czterylapy.net.pl
- www.kendrasawa.collies.pl
- www.kris.magicznypies.pl
- www.ltmd.mono.org.pl
- www.luckforever.pl
- www.mojito.collies.pl
- www.olandia.info.pl
- www.sanilla.pl
- www.silvello.mono.org.pl
- www.surdykowska.pl
Moja przygoda z komputerami zaczęła się bardzo dawno, kiedy miałem kilka lat (5, czy 6)... Często bywałem na Politechnice Łódzkiej (Instytut Fizyki), bo to miejsce pracy mojego taty. Właśnie wtedy do pracownianego Commodore 16 dokupiono kilka Amstradów CPC646 i 6128. Jakaż to była uciecha grać godzinami we Fruity Frank'a! Nawet kierownik przesiadywał przed ekranem rąbiąc w tę grę :). Ja zaś marzyłem o własnym komputerze myśląc, że posiadanie go jest niemożliwe... Pewnego razu jednak stało się! 
Dostałem na dziesiąte urodziny od dziadka Commodore 64!!! Poźniej dostałem nawet stację dysków do niego. Początkowo grałem jak każdy w jakieś głupoty, ale szybko mi się to znudziło. Nauczyłem się programowania w Basic'u, bo zawsze fascynowało mnie to, że komputer "może zrobić to co ja chcę". Potem, gdy byłem troszkę starszy, nauczyłem się metodą prób i błędów programowania w assemblerze. Jeśli chodzi o język maszynowy 8500, to znałem go naprawdę bardzo dobrze, podobnie jak i mapę pamięci C64.
Mój świat się zmienił nagle, gdy któregoś razu u znajomych zobaczyłem Amigę - starą pięćsetkę. Olśnienie! Ta grafika! Kolory! Muzyka stereo, sample!! Pełnoekranowe efekty plazmy! Od tego momentu myślałem tylko o tym komputerze. Długo marudziłem rodzicom no i w końcu kupili mi go. Miałem wtedy jakieś 13 - 14 lat. Stąd właśnie moje przywiązanie do Amigi - miałem przecież porównanie z ówczesnymi pecetami i oczywiście wybrałem to lepsze. 
Dziś sprawa sprzętu nie ma już znaczenia, każdy korzysta z takiego procesora, karty graficznej, płyty, z jakiej chce, natomiast sprawa systemu operacyjnego nadal gra dużą rolę. Uważam, że do tej pory nie powstał bardziej logiczny system operacyjny, niż AmigaOS - i nie jest to tylko moje zdanie, także niektórzy specjaliści od systemów operacyjnych stawiają AmigaOS "na górnej półce" systemów pod względem realizacji wielozadaniowości, wydajności i rozszerzalności. Znam wiele systemów, ale jak dotąd filozofia AmigaOS'u, mimo licznych niedoróbek i małej ilości oprogramowania na ten system, najbardziej mi odpowiada.
Szybko rozszerzyłem moją Amigę 500 - wkrótce miała dysk twardy 850MB, 4MB pamięci Fast, 1MB Chip. Tak sobie żyłem szczęśliwie dość długo. Wszystko zmieniło się, gdy rodzice kupili mi w kwietniu 1998 roku Amigę 1200. Zupełna nowość dla mnie - układy AGA robiły na mnie ogromne wrażenie, choć w porównaniu do dzisiejszego sprzętu są - delikatnie mówiąc - nic nie warte. Mimo tego najwspanialsze produkcje scenowe powstały na ten właśnie sprzęt. Od tamtej pory ciągle rozszerzam możliwości "hardware'u", co widać chociażby w tabelkach poniżej. Zawsze starałem się nie sprzedawać żadnego swojego komputera. Mam ciągle jeszcze mojego pierwszego komodorka i wspomnianą Amigę 500 z twardym dyskiem.
Od wiosny 2003 roku jestem posiadaczem Pegasosa I, którego można uznać za kontynuatora linii Amigi. Pracuje pod kontrolą systemu MorphOS bazującego na starszych AmigaOS'ach. Jest napisany natywnie na procesory PowerPC, dzięki czemu jego ogromnej prędkości nie da się porównać z innymi systemami operacyjnymi.
Oto mój Pegasos I (nazywany przez niektórych "klonem Amigi"):
)
Jeden z moich poprzednich komputerów to dość dobrze rozszerzona Amiga 1200:
 |
|
Na co dzień posługuję się także innymi komputerami, mam także małą "kolekcję" starego sprzętu, którą ciągle się powiększa. I nie chodzi tu o sprzęt typu płyty główne od 286. Eksponaty z mojej kolekcji to na przykład Commodore 64 ze stacją dysków + Action Replay, kilka egzemplarzy Amigi 500 (w tym jeden z kontrolerem HD), Apple II, Amstrad NC100, samplery, genlocki i inne ciekawe rzeczy. Interesuję się rozwojem sprzętu i oprogramowania przeznaczonego do starych komputerów, jak karty rozszerzeń do Commodore 64, jak projekt Commodore One.